روشنائی خیابان‌های شهرها در 1600 سال پیش!

به پیشنهاد بعضی دوستان که تذکر دادند شش بخش خاطرات سفر نیمه فرنگ و مطالب مربوطه‌ی دیگر مثل همین پست یک مطلب است و تقسیم آن به بخش‌های مختلف باعث ایجاد مشکل برای مراجعه‌ی جداگانه خواهد بود، تصمیم گرفتم بخش‌های مختلف را در یک پست بنام “متن کامل خاطرات سفر نیمه‌فرنگ با ویرایش و عکس‌های جدید” با اضافه‌کردن توضیحات ضروری دیگر مجدداً در صفحات داخلی(برگه‌ها) بگذارم. چون بعضی نیز لینک مطالب را در وبلاگ‌های خود اضافه کرده‌اند، تا مدتی مطالب قبلی حذف نخواهند شد ولی بعلت اشغال فضای زیاد و تکرار عکس‌ها، در آینده ناچار به حذف آن‌ها خواهم بود. ازاین به بعد در صورت لزوم فقط به پست جدید (متن کامل…) عکس یا مطلب اضافه خواهد شد. بنابراین تقاضا دارد از نظر راحتی خودتان فقط به (متن کامل…) در سایدبار (برگه‌ها) برای خواندن مطلب و دیدن عکس‌ها مراجعه فرمائید. با تشکر و پوزش

سرنوشت: نمی‌دانم این کار درستی‌است که هی عنوان مطلب را عوض کنم؟ حتماً درست نیست ولی این را بخوانید تا پی به یکی از عادات نحس پسندیده‌ی من ببرید:

من ذاتاً به دوستان احترام می‌گذارم و در مقابل توقع احترام هم دارم. یکی از دوستان جدید نوشته‌بود وقتی دیدم مطلب جدید گذاشته‌ئی آمدم بخوانم ولی دیدم راجع به برق است. احتمالاً دلش ازاین مطلب تکراری بهم خورده ورفته! منم با اجازه‌ی شما عنوان را عوض کردم. اشکالی که نداره؟

——————–

توضیح مختصری درباره‌ی یک عکس.

از همین‌جا درخواست می‌کنم از آقای کشمیری {رجوع کنید به پست قبلی} و دیگران که عکس‌ها را به تنهائی کش نروند، تکست با عکس روی هم، لطفاً سوا نکنید. برندارید چه به‌تر، برداشتید لطفاً مأخذ را ذکر بفرمائید تا گرفتار لعن و نفرین و ناسزا دراین‌دنیا و آن دنیا نشوید! من اگر عکسی را از جائی برمی‌دارم منبع آنرا هم ذکر می‌کنم یا می‌نویسم که از خودم است. این عکس و چند عکس دیگر را از جائی گرفته‌‌ام که در بخش‌های قبلی توضیح داده‌ام. بقیه از خودم بوده‌است.

از سری عکس‌های اِفِسوس چشمم به این عکس افتاد که نکات جالبی درآن وجود دارد و بدون این توضیحات‌، عکس یک چیزی معمولی‌است و حداکثر منظره‌ئی زیبا را نشان می‌دهد. دراینمورد توضیحاتی هم قبلاً داده‌ام که به‌تراست بخوانید.

خیابانی که در عکس دیده می‌شود، از یکسو وصل است به محلّات بالای شهر یعنی خانه‌های حکمران (کنسول) و افراد متمکن و کتاب‌خانه و تئاتر یامحل اجرای موسیقی (تئاتربزرگتردر قسمت پائین سمت راست جاده قراردارد.) و حمام و غیره، از پائین می‌خورد به harbour یعنی بندرگاه یا لنگرگاه و پناه‌گاه دریائی. شاید اگر کمی پیاده بطرف پائین حرکت کنیم، دریائی دیده نشود ولی آثار بندرگاه هست. گفته می‌شود این بندرگاه دارای ورودی بسیار زیبائی‌است که از نظر عکاسان مخفی مانده! زیرا اطراف آن‌را بوته‌زارهای انبوهی فرا گرفته و دسترسی به آن امکان پذیر نیست. تا ازاین کوه دور نشده‌ایم بگویم که در اوائل دوران مسیحیت، روحانیون (بیشاپ‌ها) و افراد معمولی که از چندخدائی رو گردانده و به مسیحیت گرویده بودند دائم مورد آزار و اذیت کفار قرار می‌گرفتند. قلّه‌ی این کوه جائی است که بنام زندان سنت پائولوس معروف است زیرا این فرد مسیحی مدتی درآن زندانی بوده است. کوه را که دور بزنیم، بعد از چند پیچ و تپه و سربالائی و سرازیری به خانه‌ی حضرت مریم می‌رسیم که داستانش را قبلاً نوشتم.

در تمام طول 530 متری این خیابان در دوطرف ستون‌هائی دیده می‌شود. عرض خیابان 21 متر و فاصله‌ی ستون‌ها 5 متراست ولی در جاهائی بین ستون‌ها، ستون‌های دیگری هم بوده که گفته می‌شود روی هریک مجسمه‌ئی نصب بوده است. وسط خیابان به عرض 11 متر با سنگ مرمر فرش شده است. این تعداد ستون که در سرتاسر خیابان وجود دارد، تصور می‌فرمائید چه کاربردی داشته‌اند؟ بد نیست بدانید این ستون‌ها در واقع تیرهای برق هستند! یعنی بالای هرکدام چراغی بشکل شمع یا چیزی شبیه آن قرار داشته که نور خیابان را در شب تأمین می‌کرده است.

این خیابان که گفته شده مهمترین قسمت شهر بوده، توسط امپراتور آرکادیوس در سال‌های بین 395 تا 408 میلادی احداث شده و کلیه آثاری که مربوط به این امپراتور است بنام آرکادین Arcadian شهرت دارند. زیر این خیابان تا بندرگاه و برسد به دریا، فاضل‌آب یا اگوئی وجود داشته که فاضل‌آب را به بیرون شهر هدایت می‌کرده‌است.

چهار ستون یاد بود که متعلق به قرن پنجم میلادی است وسط خیابانی که به بندرگاه ختم می‌شود احداث شده بوده که گفته شده برای نگهداری مجسمه‌های چهار نویسنده‌ی چهار قسمت از انجیل عهد جدید بوده‌است.

پی‌نوشت: این عکس‌ها ادامه‌ی عکس‌های افسوس در غرب ترکیه نزدیک شهر سلچوق تقریباً 90 کیلومتری ازمیر است که قبلاً توضیحات لازم در پست‌های قبلی داده‌ام. برای کسب اطلاعات بیشتر به پست‌های شش‌گانه‌ی قبلی مراجعه فرمائید.