مشکلات جسمی و گرفتاریهای زندگی اجازهی پرگوئی و پرنویسی نمیدهند، شاید منهم ناچار شوم به مینیمال نویسی رو بیاورم. ظاهراً باید با کمترینها ساخت!
“بربادرفته!”
دست كدام آهنگر شبخيز،
درهاي شب را باز خواهد كرد؟
كِلك كدام آزادهي دهقان،
تاريخ را آغاز خواهد كرد؟
كي عاشقي بانگ انالحق را،
منصوروار آواز خواهد كرد؟
دست شفا بخش كه در قانون،
چون بوعلي اعجاز خواهد كرد؟
در گلشن عرفان كدام عارف،
ديگر حديثِ راز خواهد كرد؟
كي ليلي عشقآفرين شعر،
از بهر مجنون ناز خواهد كرد؟
بار دگر كي حافظي سرمست،
ياد مي و شيراز خواهد كرد؟
مربوط به موضوع های: Blogroll, خاطرات, شعر, فارسی شکر بود, کلکل
شعر بسیار زیبا بود و به امید اینکه هر چه زودتر کسالت برطرف شده و با دست پر باز بنویسید و یا به قول خودتان پرگویی کنید. ارادتمند. علی
——————————————–
با سلام به همولایتی عزیز. بقول مرحوم لاادری؛ عمر کوتاه دراز نگردد و آب رفته بجوی باز نگردد! موفق باشید.
با درود . چه کم چه زیاد امید انکه ما را از خواندن سطور گهر بارتان هیچگاه محروم ننمائید شعر زیبایتان را با حلاوت دیدم و با انکه از دیابت رنج میبرم انرا بلعیدم، باز هم بنویسید. قلمی همچنان در اوج برایتان خواستارم وموفقیت روز افزون و سلامتی برایتان آرزومندم.بدرود.
—————————————–
ممنون علیجان. خداوند همهی بندگان خودش را از شیرینیهای ناخواسته مصون و محفوظ بدارد، علیالخصوص شیرینی دیابت و شعرهای بیمزه!
سال ِ سی
—————————–
دوست عزیزی بنام تفکر آزاد شعری فرستادهاند که از نظر وزن و قافیه و مضمون و موارد دیگر! نتوانستم با آن کنار بیایم. موارد ادبی و بخصوص امانتداری رعایت نشده و متأسفانه اگر نشان داده شود ایرادات زیادی بر من و شاعر وارد خواهدشد. فردوسی زیبا شعر گفته و خیلیها در صدد برآمدند با اقتباس از فکر و شیوهی وی شعر بگویند ولی موفق نبودند. منظورم این نیست که این نوع وزن شعر (بحر متقارب مثمن مقصور با وزن فعولن فعولن فعولن فعول) خاص فردوسی است چون دیگران از جمله ناصر خسرو هم در این بحر شعر گفتهاند: “خداوند نام و خداوند جای، خداوند روزیده رهنمای” ولی اقتباس جملات و عبارات او و “به خود بستن” درست نیست مگر اینکه در بین علامات قراردادی بگذاریم و از شعر خود جدا کنیم. احساسات وطندوستی را در قالبهای دیگر هم میتوان بیان کرد. در شعر ابهام و سکته و بلند و کوتاهی مصراع و غیره زیاد دیده میشود. موفق باشید.