پرونده‌ سازی!

یکی از راه‌های مرتب کردن یا سازمان دادن و بقول فرنگی‌ها اورگانیزه‌کردن “organize” لینک‌دونی سایت‌ها یا وبلاگ‌ها، قرار دادن آن‌ها در دسته‌بندی‌ها یا کتگوری‌های مناسب “categorize” است. قبلاً تلاش کردم این کار را انجام بدهم ولی با مشکلاتی برخوردم. یکی از مشکلات، مشخص نبودن محتوا و موضوع غالب جهت دسته‌بندی موضوعیِ بعضی از وبلاگ‌ها است که دارای تنوع بیشتری از نظر مطلب هستند و از شعر گرفته تا طنز و مسائل اجتماعی و فنی و خاطره و غیره (مثل خودم!) در وبلاگ آن‌ها یافت می‌شود و نمی‌توان آن‌ها را در دسته‌ی خاصی گذاشت. بعضی البته وضع مشخص‌تری دارند. در بعضی سایت‌های وطنی، این بهم ریختگی چشم‌گیرتر است و اگر کسی بخواهد وبلاگی ایجاد کند، در درجه‌ی اوّل می‌ماند که دسته‌بندی موضوعی وبلاگش را چه انتخاب کند. از جزئیات برای جلوگیری از طول کلام خودداری می‌کنم، کافی است شما بخواهید وبلاگی در زمینه‌های تاریخی، اجتماعی، ادبی، شعر یا فلسفه ایجاد کنید، عملاً متوجه اشکالات خواهید شد. گاهی ناچارید بروید به قسمت اجتماعی وفرهنگی و می‌بینید که وبلاگ شما که مربوط به تاریخ یا شعر است در دسته بندی که ورزش و آشپزی هم در آن قرار دارد باید قرار بگیرد چون همه اجتماعی هستند! طنز را هم که با شوخی‌های متداول روز بعنوان جوک تفاوت دارد نمی‌دانید کجا قرارش بدهید چون خیلی‌ها جوک را می‌شناسند ولی طنز را نه! چیزی که بنظر مدیران این‌گونه سایت‌ها رسیده اینست که مثلاً برای موضوعاتی که نمی‌توانند آن‌را در دسته‌بندی خاصی قرار دهند بنویسند شخصی! این کلمه‌ی “شخصی” کلمه‌ئی بسیار عام و بی‌ربط است. اگر وبلاگی عمومی نیست و همگان نمی‌توانند دسترسی به آن داشته باشند این‌ هم یک دسته بندی تلقی نمی‌شود. در واقع برای کسانی که مطلب فنی یا سیاسی می‌نویسند یا شعر می‌گویند، همه‌ی فعالیت آن‌ها شخصی است! مگر این‌که بخواهیم آن‌را در مقابل وبلاگ گروهی قرار بدهیم که به آن هم نمی‌گویند شخصی می‌گویند فردی! این یک مطلب… دوّم این‌که، امروز با مشاهده‌ی کامنت دوست جدیدی که به احتمال زیاد پزشک عمومی یا دکتر داروساز یا چیزی در این سطح هستند، به تجربه تازه‌ئی دست پیدا کردم. این دوست، عنوان وبلاگ خودش را Paromal انتخاب کرده، در ابتدا کنجکاو شدم و صرفنظر از شکل ظاهری کلمه که با کنارهم قرار دادن پس‌وند و پیش‌وند می‌شد معنی آن را حدس زد، کلاً برای کسب اطلاع بیشتر به سرچ‌ در گوگل پرداختم و سر در آوردم از سایتی بنام سایت دوسیه دات کام! این سایت را شاید بسیاری از دوستان بشناسند ولی برای خیلی‌ها از جمله خودم هم ممکن است تازگی داشته باشد. سابق، ما به پرونده در (ادارات) می‌گفتیم “دوسیه” که کلمه‌ئی ظاهراً با اصل و نسب فرانسوی است.  sitedossier.com-betaکارجالبی که انجام می‌دهد این است که سوابق سایت یا وبلاگ شما را در پوشه‌ئی نگهداری می‌کند و بعضی اطلاعات مفید را اشخاص (یا صاحب وبلاگ) می‌توانند از این‌جا بدست بیاورند. این‌جا تعدادی از وبلاگ‌ها و سایت‌ها به وبلاگ من لینک داده بودند که همیشه مایل بودم بدانم و مثلاً جبران کنم! با مشاهده‌ی این لیست، آدرس تعدادی از این وبلاگ‌ها (خودمانی عرض کنم که تا بحال بلد نبودم آن‌ها را شناسائی کنم و خودشان هم اطلاع نداده بودند!) از این طریق توانستم بشناسم! مزایای دیگری هم مثل نمایش IP یا نام سرور و غیره این سایت دارد که بهتراست خودتان ببینید. درواقع هنوز نمی‌دانم این آدرس‌ها کل آدرس‌های لینک دهنده هستند یا این سایت فقط تعدادی را نشان داده، اگر دوستان راه بهتری برای شناسائی دوستانی که بدون اطلاع شما به وبلاگتان لینک می‌دهند سراغ دارید بهتر است برای اطلاع سایر دوستان کم اطلاع (مثل من!) بنویسند تا ما هم استفاده کنیم.

پی‌نوشت: از دوستانی که به این وبلاگ با نام “هفت‌شهرعشق” لینک داده‌اند، تقاضا می‌کنم این نام را به “سراب” تغییر دهند چون دیگر نه هفت‌شهری وجود دارد و نه عشقی! ممنون پی‌نوشت 2- بعد از مطالعه‌ی مقاله‌ئی در وبلاگ آقای دکتر مزیدی با عنوان اوضاع فیس بوک در ایران، و مراجعه به سایت آلکسا

متوجه شدم که شباهت‌هائی بین این دو سایت یعنی آلکسا و دوسیه وجود دارد و بدون این‌که خودمان بدانیم سایت‌های زیادی ازاین قبیل هستند که برای ما پرونده‌سازی می‌کنند!

پی‌نوشت 3- بدنبال اظهارنظر یکی از خوانندگان وبلاگ آقای مزیدی که پیج‌رنک ایشان را با خوشحالی 5 نوشته بود، رفتم برای دیدن پیج رنک خودم توی پیج رنک چکر! من معمولاً حوصله‌ی این کارها را ندارم و معنی بعضی از این کارها را هم نمی‌دانم! با دادن آدرس وبلاگ و  کلی سین جیم، بالاخره فهمیدم پیج‌رنکم 4/10 است. نمی‌دانم خوب است یا بد! و بخاطر این کار باید تنبیه بشوم یانه!